það sem ek gjörði í flensunni

Dear Karen,

If you’re reading this, it means I actually worked up the courage to mail it so good for me. You don’t know me very well, but if you get me started I tend to go on and on about how hard the writing is for me. This is the hardest thing I ever had to write. There no easy way to say this so I’ll just say it, I met someone. It was an accident, I wasn’t looking for it, I wasn’t one the make it was a perfect storm. She said one thing and I said another and the next thing I knew I wanted to spend the rest of my life in the middle of that conversation. Now there this feeling in my gut that she might be the one. She completely nuts in a way that makes me smile highly neurotic, a great deal of maintenance acquired. She is you Karen, that’s the good news. The bad news is that I don’t know how to be with you right now, and that scares the shit out of me. Because if I am not with you right now I have this feeling we will get lost out there. It’s a big bad world full or twist and turns and people have a way of blinking and missing the moment. The moment that could of changed everything. I don’t know what’s going on with us and I can’t tell you should waste a leap of faith on the likes of me. But damn you smell good, like home and you make excellent coffee that has to count for something. Call me!

Unfaithfully yours,

Hank Moody

“skríllinn” talar

Bloggletin hefur haldið undirrituðum í heljargreipum síðustu mánuði en maður hef þess meira tjáð sig augnliti til augnlitis og á Fésbókinni alræmdu.  Eeeeen það koma þó stundir sem þessar þar sem gremjan verður letinni yfirsterkari og maður verður að pústa smá.

Blessuð kreppan hefur jú náð mér síðan síðast, rétt eins og hún mun ná okkur öllum verði ekkert að gert.  Og ég hef básúnað pólitískar skoðanir mínar alveg óspart síðustu misserin sem og tekið þátt í mótmælum gegn ríkjandi stjórn svo það er líklega algjör óþarfi að fjalla frekar um það.  Náskylt er það þó sem pirrar mig þessa dagana.  Það er fólkið sem mótmælir mótmælum!  Nánast án undantekninga eru þetta barnalegir smáborgarar sem hafa kokgleypt við hræðsluáróðri bláu handarinnar og æsifréttamennsku fjölmiðla.  Barnalegir smáborgarar sem sjá ekki skóginn fyrir trjánum og láta glepjast af aukaatriðum á kostnað málstaðs sem þeir eru jafnvel sammála og ætti að vera að öllu eðlilegu aðalatriðið í umræðunni.  Ofbeldis- og skemmdarverk mjög lítils hluta mótmælenda hafa jú skaðað málstaðinn en það gleymist algjörlega í umræðunni að langstærstur hluti fólks hefur mætt til mótmæla með von og gleði í hjarta þrátt fyrir erfitt ástand og undirliggjandi gremju og reiði.  Von um að geta haft áhrif á ástandið sem skaðar okkur öll, og gleði yfir samheldninni og árangri sem augljós er hverjum sem ekki lætur blindast af fávisku og/eða áróðri stjórnvalda.

Til að taka af allan vafa þá fordæmi ég ofbeldis- og skemmdarverk þessa litla hóps mótmælenda.  Að sama skapi fordæmi ég einnig ofbeldisverk lögreglunnar.  Ofbeldisverk og óstjórn valdstjórnarinnar sem ég hefði ekki trúað nema að verða vitni að sjálfur.  Flestir lögreglumenn eru heiðvirðir prýðismenn rétt eins og við hin, en rétt eins og með svörtu sauðina á meðal mótmælenda þá skemma svörtu sauðirnir á meðal lögreglumanna fyrir hinum.  Og sýnist mér þá sauðirnir að mestu vera yfirmenn enda stjórna þeir aðgerðum.  Aðgerðum sem virðast oftar en ekki tilviljanakenndar og einungis til þess fallnar að æsa upp múginn.  En það er máski heila málið, að æsa fólk upp til ofbeldis- og skemmdarverka skipulega til að byrgja hinum almenna borgara sem ekki er á staðnum sýn.  Þannig er athyglin komin yfir á annað en vanhæfa ríkisstjórn og farin í auknum mæli að beinast að, eins og áður sagði, aukaatriðum.

Ég skora því á gagnrýnendur og þá sem ekki hafa látið sjá sig á mótmælum að koma á staðinn og sjá með eigin augum hvað er að gerast.  Friðsamt fólk á öllum aldri er að mótmæla ofbeldis- og skemmdarverkum stjórnvalda á okkur þjóðinni… með hávaða, söngli og jafnvel bros á vör þrátt fyrir allt.  Allir gjalda fyrir ofbeldis- og skemmdarverk mótmælenda og lögreglumanna en gefum þeim ekki aukið vægi með því að gera þau að aðalatriðinu í umræðunni.

kreppa schmeppa!

Þá er lox komið að færslu frá minnst stressaða og sjöunda hressasta Íslendingi þessa dagana.  Hef hreinlega haft lúmskt gaman af fjörinu í þjóðfélaginu undanfarið.  Sem helgast reyndar af því að ég er ekki að tapa neinu af ráði í þessum hressleika.  Svona rétt eins og ég græddi ekki skít á þessu svokallaða góðæri… sem reyndist svo ekki vera neitt nema fallvölt spilaborg ósýnilegra peninga.  Græðgisvæðingin, þetta fársjúka afkvæmi Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks, hefur brotlent svo um munar svo nú hamast menn við að hreinsa upp eftir sig skítinn og hverfa aftur til ríkisvæðingar.  Ég þakka bara fyrir að heilbrigðis- og menntakerfið hafi ekki verið komin í vasa einhvers gráðugs siðblindingjans líka!

Sé ég nú fram á betri tíð með blóm í haga því ég held hreinlega að það sorglegasta og hallærislegasta sem ég veit um er blessað lífsgæðakapphlaupið og tilgangslaus söfnun veraldlegs auðs og einskis nýtra hluta (sem verða jú að vera flottari en nágranninn á).  Nú neyðist fólk til að hugsa sig tvisvar um áður en það framkvæmir og kemst þá vonandi að þeirri niðurstöðu að það á flest allt sem það þarf.  Og í stað þess að eyða tíma og fyrirhöfn í nýjan jeppa, flottari innréttingu eða meiri gróða þá fari það að huga að sér og sínum.  Það mun koma ófáum á óvart að það má lifa fínu lífi án dýrra hluta og rykfallins gróða í banka.

Njótum lífsins og hvers annars því ég hef ekki nokkra trú að mikil fullnægja felist í græðgi og hégóma… ég persónulega tók ekki þátt í neinu góðæri svo ég bara læt það vera að taka þátt í múgæsingu og móðursýki kreppunnar.

Góðar stundir.

borg óttans

Jæja, hvað getur maður sagt um áframhald skrípaleiksins í Reykjavík? Ég er satt að segja nánast orðlaus yfir hvernig Sjálfstæðisflokkurinn og hækjur hans fara með borgina mína. Borgina mína segi ég þrátt fyrir að maður skammist sín fyrir stjórn borgarinnar. Borgina mína segi ég sem stoltur Reykvíkingur og afneita fremur stjórn hennar en borginni minni því þessir aðilar fara ekki um með valdagræðgi og baktjaldamakki í mínu umboði! Alveg jafn mikill viðbjóður þykir mér þessi meirihlutastjórn sem og hin fyrri með atvinnufórnarlambinu og þrjóskupúkanum doktor Ólafi Eff, þeim særða hvolpi sem viðurkennir nú að doktor Dagur Bé hafði rétt fyrir sér um blekkingar Sjálfstæðismanna. Eini munurinn nú og þá er sá að nú hefur fatlaður flokkur með áhyggjur af vinsældum sínum aðeins þægilegri hækju. Þægilegri að því leytinu til að nú er hægt að vinna málin á bak við tjöldin eins og flokksins er siður og reyna að þegja hlutina í hel. Þannig skal treyst á að minni kjósenda bregðist þegar kemur að næstu kosningum að kjósandinn huxi sem svo að fyrst enginn læti hafi orðið upp á síðkastið þá séu menn að standa sig vel. Ég man og ég kýs.

jafnrétti

Gamlehh ghetto hooligan situr við tölvuna að myrða tímann fram að ÍR-leik osso tónleikum í borg óttans yfir eins og einum eða tveimur fernum af djöfladjús. Hvers vegna ekki að blogga?!

Búinn að ganga um með lítinn bloggling í kollinum í nokkurn tíma sem bjórauglýsing nokkur vakti aftur til lífsins. Var þar á ferðinni auglýsing fyrir Lite öldósir þar sem raknir voru nokkrir “merkustu” atburðir í sögu íslenskra kvenna. Skemmst er frá að segja að þar bar hæst sundbolir, bikini-sundföt, fegurðarsamkeppnir og jú þessi umræddi horbjór. Nú hef ég ekkert sérstaklega verið orðaður við femínismann en þykir mér þessi sýn auglýsingafólks alveg mögnuð og væri nokkuð athyglisvert að sjá hvaða, og jafnvel hvernig, fólk kemur svona löguðu á koppinn.

En það sem þó hefur vakið meiri furðu mína þetta sumarið og var upphafið af þessum pistli eru dagskrár sjónvarpstöðvanna Skjás eins og Stöðvar tvö. Í skugga fótboltahátíðarinnar á RÚV þótti forkólfum áðurnefndra stöðva alveg kjörið að henda upp einshvers konar stelpudagskrá. Því jú eins og allir vita þá horfa kvenmenn eigi á íþróttir og þarf því að sníða dagskrá sérstaklega að þeim svo þær hafi nú eitthvað að gera á meðan pungsveittur makinn situr öskrandi fullur með hinum gaurunum yfir sparkinu. Og hvað er það sem er talið höfða til kvenna? Jú ógrynni af “raunveruleika”-þáttum um allt frá vafasömum útlitsbreytingum til leit heilalausra puntudúkka að ýmist einhvers konar ást eða frama í því að vera gína, vandamálaþættir, sápuóperur og svo lélegar sjónvarpsmyndir að þær komast ekki einu sinni með tærnar þar sem B-myndir hafa hælana!

Er þetta virkilega sýn manna á kvenmenn?! Eru þær upp til hópa vælandi fífl og einskis nýtar puntudúkkur?! Og það merkilegasta af öllu fannst mér að er ég fletti því upp á netinu þá kom það í ljós að dagskrárstjóri og aðstoðardagskrárstjóri Skjás eins eru hvoru tveggja kvenmenn. Ja hérna hér, konur eru konum verstar segi ég nú bara. Er það nema furða að ólöglegt niðurhal blómstri á stormskerinu?

Ojæja, vællinn búinn. Yfir og út.

steríótýpur

Mér var litið á baksíðu Tuttuguogfjögurra stunda rétt í þessu og þar blasti við mér eitthvað sem ég persónulega myndi hreinlega telja til heimsku og fæ ekki skilið hvurnig ratar á prent.

Í fyrsta lagi grein einhverrar Þóru Þórarinsdóttur sem “vill sjónvarp allra landsmanna” undir yfirskriftinni “Sjónvarpið þarf sér-íþróttarás”. Í henni tekur hún til við að rekja eitthvað sem kalla mætti rök fyrir þessari bón sinni að Sjónvarpið opni sér rás undir íþróttir af því að annars séu þeir ekki að þjóna öllum landsmönnum vegna þess að það eru svo margir sem hafa ímugust á íþróttum. Væl sem kunnuglegt er í kringum öll íþróttamót er sýnd eru á RÚV. Vandinn við “rök” þessi er sá að ég og fjölmargir gætum þá alveg eins tekið við að væla yfir því að Sjónvarpið sýni t.d. sápuóperur, kvikmyndir eða jafnvel táknmálsfréttir af því að það þjónar ekki mínum áhuga eða þörfum og þar af leiðandi ekki “öllum landsmönnum”, og þar með ætti RÚV með það sama að opna sér rás fyrir kvikmyndir, þætti, fréttir eða hvaðeina sem þjónar ekki öllum landsmönnum! Það eina sem yrði þá eftir á aðalrás RÚV er efni það sem næst kemst því að fá 100% áhorf, Júgravísjón, handboltalandsleikir, Spaugstofan og Áramótaskaupið í öll mál og verði þá landsmönnum að góðu! Það verður aldrei öllum gert til geðs svo það eina sem ég vil segja við Þóru og hennar líka er sjöttðefökköpp og finndu þér eitthvað annað að gera yfir íþróttavertíðir en að glápa á imbakassann!

Því næst rak ég augun í greinling undir yfirskriftinni “Forkastanlegt og ótrúlegt” þar sem formaður félax eldri borgara í Reykjavík hneykslast á því að nýfangelsaður eiturlyfjainnflytjandi sé löggilt gamalmenni. Merkileg ekki-frétt vaðandi í aldursfordómum frá manneskju sem ætti jú að vita betur sem talsmaður krumpudýra í borg óttans. Hef aldrei skilið fólk sem heldur að hitt og þetta megi ekki lengur sé það komið á vissan aldur. Ég hef sem dæmi valdið ófáum vinum og vandamönnum gríðarlegum vonbrigðum með því að fullorðnast ekki í einum grænum um leið og ég varð þrítugur! Punktið þetta niður: Fíflagangur, hlátur og lífsgleði er eitthvað sem ber að brúka í æsku sinni og trappa svo niður þar til maður endar sem gleðisnauð afturganga í biðsal dauðans.

Þetta var röfl daxins í boði Zitromax-sýklalyfja.

15 og hálf mínúta

Hið krúttlega en jafnframt daunilla rassgat hefur öðlast semí-frægð á ný í bloggfærslu hæstvirts herra Doktor Gunna:

“11.06.08
Á nýju plötunni, sem kemur út í haust, verður að öllum líkindum kóverlag með nýjum texta eftir mig sem heitir Rassgat. Rassgat er bæði net og com.”

Magnetic sjitt, ég sem hélt að mínar fimmtán mínútur væru löngu búnar og dauðinn væri á næsta leyti. Nú er toppnum lox náð og get ég því farið að velja ilmsteininn sem skal brúkast er ösku minni verður sturtað niður við hátíðlega athöfn við undirspil “Seasons in the Sun (gusgus David remix)” í flutningi Leoncie og Júró-bandsins. Þér er ekki boðið.

kjaftæðehh

Mér hefur alltaf þótt það fremur kyndugt að þurfa að segja mig úr hinu og þessu sem ég skráði mig ekki í til að byrja með. Og hef ég að sama skapi þótt kyndugur fýr að hafa skoðanir á málunum og velja mér leið sem hentar mér í stað þess að gera bara eins og hinir. Sérviska? Máski. Merki um lífsmark, án efa.

Þjóðkirkjunni hef ég sagt mig úr af augljósum ástæðum en skil þó upp að vissu marki hví ég var skráður í það helgislepjubákn, það var ákvörðun foreldra minna. Eða öllu heldur þá flutu þau með meginstraumnum eins og flestir. Ég kýs, að vandlega íhuguðu máli, að standa utan við öll trúfélög og óska þess að aðrir beri einnig gæfu til þess að taka ákvarðanir í stað þess að vera skoðanalaus dauðyfli. (Nú er bara að bíða þess að skattpeningar mínir hætti líka að renna til trúfélaga… ó Útópía hvar eruð þér?!)

Heilbrigðisgagnagrunninum margfræga þurfti ég að segja mig úr án þess að hafa nokkurn tíma gefið leyfi til þess að upplýsingar mínar yrðu brúkaðar á nokkurn máta annan en í það sem liggur í augum uppi. En miðað við fárviðrið sem varð í kringum gagnagrunninn á sínum tíma þá er það býsna fyndið að eftir því sem ég kemst næst þá komst hann aldrei í gagnið. En það breytir því þó ekki að meirihluti þjóðarinnar hefur með þögn sinni gefið leyfi fyrir því að heilsufarsupplýsingar þess verði notaðar. Í göfugum tilgangi og til framdráttar læknavísindunum segja sumir, í annarlegum tilgangi og undir þumli “stóra bróður” segja aðrir. Hvort heldur sem er þá kæri ég mig lítt um að viðkvæmar upplýsingar um mig séu til en þar sem slíkt er óhjákvæmilegt þá a.m.k. að þær fari þá ekki annað en þangað sem eðlilegt getur talist.

Hjá þjóðskránni frábað ég mér það að vera hluti af úrtökum skránnar sem svo seldar eru þriðja aðila. Og þó hafði ég aldrei beðið um að vera með í neinu slíku, einungis gerst svo djarfur að búa á Íslandi. Ætli almenningur vita almennt af þessari aukabúgrein Þjóðskránnar og hví það losnar seint við símasölumennina hressu?!

Í símaskránna þurfti ég að biðja um sérstaka merkingu sem myndi banna að upplýsingar mínar þar væru notaðar til símasölu, sem þó virkar ekki nema sölumennirnir séu heiðarlegir og/eða maður sé ekki hluti af úrtaki þjóðskrár til símasölufyrirtækjanna hvimleiðu eins og áður segir. Merkilegt nokk.

Síðast þegar ég ferðaðist með flugi þá þurfti ég að afþakka aukaþjónustu og þ.a.l. aukakostnað í stað þess að panta þjónustuna auknu sérstaklega. Svoleiðis vinnubrögð virðast reyndar algild á Netinu því miður.

Ég hef oft átt rökræðurnar um “núllpunktinn” góða. Af hverju fáum við ekki að hefja lífið, eða lifa því ef því er að skipta, án þess að vera skráð í eitt eða neitt nema þá máski samfélag manna og lýðræðið sem var ákveðið að notast við? Hvenær færðist “núllpunkturinn” þannig að með lífinu fáum við nú alls konar óumbeðinn aukabónus/vesen í stað þess einfaldlega að nálgast sjálf það sem við viljum eða vanhagar um? Megum við búast við því að með tímanum fylgi með fæðingarvottorðinu torfært smátt letur sem tíundar allt það er við höfum skuldbundið okkur í einungis með því að vera til?

Mér finnst umhverfi mitt og samferðarfólk oft skrýtið. Því finnst yfirleitt það sama um mig. Það virkar fínt. Góðar stundir.

and the wiener is…

Hef komið mér upp þeim ósið síðustu árin að sofna alltaf út frá sjónvarpinu þegar ég sef einn. Gengur það allajafna hratt og örugglega að sofna yfir einhverjum leiðindunum á Skjáeinsömlum, stöð sem svo skemmtilega vill til að stefnir hraðbyri í að verða álíka mikill viðbjóður og Stöð tvö.

En hvað um það, í þetta skiptið setti ég fyrir einhverja rælni yfir á TottPíví sem heitir víst núna Skífan Té Vaff og nú er ég bara fastur yfir stöðinni enda virðast þeir hafa alveg magnað lag á að spila eingöngu horbjóð þarna. Tónlist sem er svo mikið ógeð að hún verður hreinlega heillandi í ógeðslegheitum sínum. Hallast ég helst að því að ég hafi dottið inn í einhvern raunveruleikaþátt sem gengur út á að finna versta tónlistarmann sögunnar. Og get ég þá sagt ykkur þau stórkostlegu tíðindi að maðurinn er líklega fundinn! Þrátt fyrir gríðarlega keppni frá ammmrískum poppgeldingum svo sem Bon Jovi, Nickelback, R. Kelly og hvað þetta allt heitir sem kallar sig ýmist rokkara ellegar errogbé-tónlistarmenn, þótt hvorugt séu, þá gladdi það mitt litla hjarta að finna allan vafa hverfa úr hjarta mínu er ég sá kauða er kallast Robin Thicke. Kann engin frekari deili á þessum yfirgeldingi en þetta mun vera án nokkurs efa sá alversti tónlistarmaður sem ég hef nokkurn tíma á ævi minni heyrt í! Mæli eindregið með því að fólk tékki á þessum gaur því jú það er mun auðveldara að læra að meta fegurð þegar þú hefur ljótleikann til viðmiðunar.

Góða nótt.

l’incroyable vérité

Jújú, bloggið lifir enn góðu lífi sem og yðar undirritaður. Hef bara lítið haft að segja því ég hef verið ofsalega upptekinn við að gera ekki neitt, og vinna þess á milli… svona líkt og þið hin að því er virðist því langflest bloggin sem maður kíkir á virðast stone dead!

Naunaunau, Barbie-strákurinn og mamma hans komust áfram í Evróvísjón með hið ágæta popplag “Fullkomið líf“. Eins gott að lagið sem ég held með, Divine með Sébastien Tellier frá Frans (orðið á götunni hermir að hann komi á stormskerið áður en langt um líður til að spila hljómlist sína), hafi verið öruggt í aðalkeppnina því lögin sem ég hélt með í forkeppnunum tveimur, Belgía og Búlgaría, komust ekki áfram. Minns bara orðinn Evróvísjón-nörri á gamals aldri en það þarf svo sem ekkert að koma á óvart, hef alltaf verið sérlegur áhugamaður um vonda popplist! En áhuginn þetta árið skýrist eins og áður sagði af þátttöku Tellier í keppninni sem og nauðsynlegri upphitun fyrir hið árlega og sérlega hressa Evróvísjón-teitis auk. Vive la France!

PjéEss: Nei, sparkbolti verður ekki ræddur á þessum bænum nema að umræðuefnið sé stórveldið Í.R.