nígeríu-svindl

Langaði bara að deila með ykkur þessu prýðilega peningaplokksbréfi er ég fékk um daginn. Ég svaraði því og ætlaði að leika mér svolítið með þetta en nennti því svo ekki og eftirlæt ég því ykkur þetta… ef einhver hefur nennu og nægan frítíma þá má eflaust skemmta sér með þetta vikum ,ef ekki mánuðum saman! Gjörið svo vel…

—– Original Message —–

From: Martinez Morgan

To: David Hasselhoff jr.

Sent: Saturday, May 17, 2008 6:30 PM

Subject: thanks for your good intentions.

Dear David Hasselhoff jr,

Thank you very for giving my message a quick attention, it was very necessary for me to contact you because my health is failing as the days go by and I will not want all my struggle to go invain, I am going to be as direct as possible. I will need you to send me your full names, contact address, cell phone numbers so that I can forward these to the Bank where the funds his as the information of my Cousin, once this is done you will then be the one to continue direct contacts with them and further give them instructions on how the money should be sent to you.

I will want a kind of gauranty from you in the form of a writen commitment that you will carry out my instructions on how I want the money to be distributed when you have collected it, of course your efforts will not go unrewarded. You will be very well compensated for your efforts and handsomely reimbursed for whatever you incur , but if you fail to distribute the balance money according to my instructions and decide to keep all or most of it to yourself then you will automatically loose your status as my Cousin and have the whole money forefeitted i have will this funds to God almighty incase anybody have it in mind to con me due to my present state then the person might just be looking for the anger of God to visit him or her wherever he or she his.

This is the last of my treasures and I want whoever is going to be entrusted with it to be worthy thereof, and to also be in the position to be able to live up to his/her responsibilities.
Please bear with me if I am slow to responding to your messages as they come, I am not finding it easy even writing this message but I am very happy that I am in communication with someone like you. I hope that this relation will give me a ray of hope to look forward to the next day, please keep intouch with me as much as possible so that I will always have something to look forward to.

Please contact me on this new email address only from now on regarding this matter and I want you to keep all our dealings very confidential, I will appreciate a quick response from you and treat this whole issue with urgency.

Best wishes,
J. A Morgan

—– Original Message —–

From: “David Hasselhoff jr.”

To: <mar.morgan54@gmail.com>

Sent: Friday, May 16, 2008 8:00 PM

Subject: Re: Help Please.

> Hello my friend!
>
> Of course I will help, whatever I can do for the orphans of the world! I
> love orphans! Especially orphan teenage girls that look like the great
> Jóhanna Sigurðardóttir! So what can I do for you, I myself suffer from the
> disease of brundfyllisgremja so I maybe this can help me too.
>
> Best regards,
> Reverend Hasselhoff jr.
>
> —– Original Message —–
> From: “Grant, Cindy” <GrantC@neco.edu>
> Sent: Friday, May 16, 2008 6:57 PM
> Subject: Help Please.
>
>
>
> Dear Sir,
>
> My greetings to you and your lovely family! This mail might come to you as
> asurprise and the temptation to ignore it as unserious could come into your
> mind; but please consider it a divine wish and accept it with a deep sense
> of humility. My name is Jose A. Martinez. I am a 54 years old man, I am
> Cuban currently residing in VENIZUELA (VENIZUELA). I was formerly living in
> Cuba and served under Castro`s government but had to run into self exile
> after the ruling Government of Fidel Castro closed in on my family on
> accusations of anti-government statements, I was once married with two
> children but my family also my wife and children escape to america before
> they where one of those vitim in world trade centre. l did made a lot of
> money serving Castro and on getting to VENIZUELA,
>
> I have been a merchant here in VENIZUELA dealing in Ornamentals, Oriental
> Carpets and Artifacts and life was very smooth for me until about three(3)
> years ago when I was first diagnosed of Stone kidney.
>
> Before this happened my business and concern for making money was all I
> lived for, I never really cared about other values in life. But since the
> loss of my family and hometown, I have found a new desire to assist helpless
> families. I have been helping orphans in orphanage/motherless homes. I have
> once donated some money to orphans in war ravaged Eritrea, Somalia, Sudan
> and some East European Countries. Before I became ill,
>
> I kept $ 4.5 Million in a long-term deposit vault of a finance company and I
> now that i have lost my 2 kids and my lovely wife who was suppose to be next
> of kin when the money was deposited and if I died without putting some one
> incharge to use it for the help of those motherless and homeless as well as
> orphanege homes so that the money will not automatically go into the coffers
> of the finance company and I don`t want this to happen.
>
> I have left the hospital and presently receiving treatment in an acupuncture
> clinic, I have been undergoing treatment for Stone kidney at the hospital. I
> have since lost my ability to talk and my doctors have told me that I have
> only a few months to live. It is my last wish to see this money distributed
> to those who really needs it then allowing it to get lost in the bank or any
> organizations will not use it for the good work of GOD.
>
> Because relatives and friends have plundered so much of my wealth since my
> illness, I cannot live with the agony of entrusting this huge responsibility
> to any of them. Please, I beg you in the name of God to help me collect the
> deposit and distribute it amongst charity organizations. Use your judgement
> to distribute the money and feel free to reimburse yourself when you have
> the money for any cost you incur during the process of collecting and
> distributing the money to charity organizations. I am willing to offer you a
> reward If you are willing to help, please reply as soon as you can on my
> alternate email address:(mar.morgan54@gmail.com). Looking forward to hearing
> from you soonest.
>
> Best wishes,
> J. A Martinez

Good times!

hrezzleikinn í fyrirrúmi

Vinsælasta spurningin þessa dagana er “Ertu byrjaður að vinna einhvers staðar?”. Gleður mitt litla hjarta í hvert skipti sem ég heyri hana þar sem ég hef ekki einu sinni fengið svo mikið sem atvinnuviðtal á þessum eina eða eina og hálfa mánuði sem ég hef verið að sækja um störf. Fyrir utan það að vera orðinn nett pirr og velta fyrir sér nojuðum spurningum eins og “Ætli síminn minn sé eitthvað bilaður?!” eða “Sendist umsóknin ekki örugglega?!” þá langar mann hreinlega á stundum bara að gefast upp og fara aftur eitthvað út. Er meira að segja farinn að athuga með nám annað hvort erlendis eða hér heima. Ýmislegt sem vekur áhuga svo sem heimspeki, stjórnmálafræði, trúabragðafræði, félagsfræði og fleira í þeim dúr… eeeeeeen ég er ekki alveg til í að gefast upp strax. Hef aðallega verið að sækja um skrifstofu- og sölustörf ýmis konar auk nokkurra útúrdúra hjá atvinnumiðlunum á netinu en eina sem ég hef fengið er svona stöðluð umsókn-þín-hefur-verið-móttekin-meil svo líklega er kominn tími til að breyta um nálgun. Gamlehh þarf bara að fara fyrr út á daginn og koma við í eins og einu eða tveimur fyrirtækjum áður en í ræktina er haldið en hana hef ég stundað af miklu kappi núna upp á síðkastið. Helvíti fínt að vera kominn aftur af stað eftir sex mánaða hlé á meðan maður var á danska kúrnum, þ.e. ruslfæði og öl! Svo hjálpar þetta manni auðvitað bara við að halda sér gangandi og fara ekki að sóa deginum í eitthvað volæði yfir því að lítið sem ekkert hafi gengið hjá manni hér á stormskerinu síðan heim var komið frá Danaveldi. Hojhojhoj! Meðleigjanda mínum, henni Elvu Rut, hefur ekki gengið par vel í atvinnuleitinni heldur en skemmtilegt nokk þá er hún skoppandi um af spenningi yfir tilboði um verkefni í kvikmyndabransanum í þeirri ágætu borg Los Angeles þar sem ég dvaldist um skamman tíma á síðustu öld sælla minninga.

Svo er árshátíð gamla vinnustaðarins, Póstsins/TNT, á laugardag og mun ég kíkja þangað að skála með pakkinu, alltaf gaman að hitta gömlu vinnufélagana. Sem nota bene minnir mig á næstvinsælustu spurninguna þessa dagana, “Ertu byrjaður aftur uppi í Pósti?!”. Onei, ekki byrjaður þar og það stendur ekki til þar sem ég veit ekki betur en að allar álitlegar stöður þar séu mannaðar. Eðalvinnustaður og ekkert slæmt um hann að segja en mig langar hreint út sagt bara ekkert að taka skrefið til baka og fara að vinna t.d. sem bílstjóri eða annað slíkt. Been there, done that eins og maðurinn sagði og mig klæjar í puttana að fá að takast á við eitthvað starf sem er einhver áskorun þar sem metnaður minn og keppnisskap fær að njóta sín. Ef það þá býðst einhvern tíma…

hristist fyrir notkun

Jú góðan dag. Það fer prýðilega um okkur skötuhjúin hérna röngu megin Hringbrautar í 107. Hef ekkert að segja en vildi samt segja ykkur það. Andlaus. Tómur. Latur. Grænmeti. Seinna.

áfram ísland

Nóg hefur verið að gerast í íslensku þjóðfélagi síðustu daga. Fyrir utan að yndið ykkar hann Dabbipabbi flutti á Fálkagötuna þá hefur það verið helst í fréttum að nýr meirihluti hefur enn og aftur verið myndaður hér í borg óttans, borg hvers miðbær er í útrýmingarhættu og að íslenska landsliðið í handbolta hefur verið í eldlínunni á Evrópumeistaramótinu í Noregi.

Þykir mér sem stjórnmál á Íslandi hafi beðið mikla hnekki í öllu þessum klækjum og prettum sem hafa verið viðhöfð síðustu misserin í Reykjavíkinni og sér í lagi þykir mér Sjálfstæðisflokkurinn hafa farið illa út úr þessu valdabrölti. Líkurnar á að Vilhjálmur verði borgarstjóri á ný tel ég litlar sem engar því fyrir það fyrsta þá er meirihlutinn afar veikur eins og alltaf er bent á en hitt tel ég þó líklegra að Sjálfstæðismenn sjálfir uni manninum ekki forystu mikið lengur ætli þeir ekki að bíða skipbrot í næstu borgarstjórnarkosningum. Kosningum sem ég tel fullvíst að bæði Framsókn og Frjálslyndir/Óháðir muni bíða afhroð í enda munu gjörðir þeirra dæma sig sjálfar.

Þó þeim sem fara með völd í borginni verði seint bjargað þá er hefur hópur góðs fólks tekið sig til og reynt að sporna við þeirri þróun að vor yndislegu auðmenn ryðjist með offorsi yfir miðbæinn okkar og planti risavöxnum kössum um allt. Miðbær sem vissulega hefur oft mátt muna fífil sinn fegurri en það er þó enginn ástæða til að eyða honum. En rétt eins og í pólitíkinni þá hafa auðmennirnir oft á tíðum beitt klækjum og prettum til að ná sínu fram og hafa einungis peningasöfnun að leiðarljósi. Ekki skilja það sem svo að ég sé á móti framþróun eða breytingum en hví ekki að staldra við og mynda einhverja heildræna stefnu í miðborgarmálum áður en hús sem hafa söguleg og jafnvel tilfinningaleg gildi fyrir fjölmarga eru horfin… hugsum okkur tvisvar um áður en hörmungar sem gamla Morgunblaðshúsið, kassinn á milli Hótel Borgar og Apóteksins eða háhýsin í Skuggahverfinu verða það eina sem eftir eru í miðborginni, nóg er nú landsvæðið til að byggja nýtt án þess að fórna hinu gamla. Hlutir geta virkað alveg prýðilega þó þeir séu gamlir og líti ekki út eins og steingeldur steypuhnullungur í Innlit/útlit.

Og skemmst er frá handboltanum að segja að Ísland hefur hreint út sagt bara skitið langt upp á bak sér! Sóknin sem var sú besta á síðasta HM hefur verið í molum allt mótið og virðist sem að leikmenn hafi bara verið yfirspenntir er mótið hófst og brotnað svo niður þegar á móti blés án þess að þeir hafi náð að rífa sig upp á ný. Erfitt er að benda á einhvern einn sökudólg og væri það frekar ósanngjarnt þegar allt liðið bregst svona en hallast ég þó helst að því að þjálfaranum hafi hreinlega ekki gefist tími til að undirbúa liðið sem skyldi og spilar þá máski eitthvað þar inn í að hann, upptekinn þjálfari félagsliðs í heimsklassa, er án aðstoðarþjálfara þetta mótið.

Þótt vissulega hafi maður sterkar skoðanir á öllum þessum málum þá hefur mér þótt umfjöllunin og umræðan í þjóðfélaginu mun skemmtilegri. Fólk missir sig alveg í móðursýkinni og múgæsingnum og það skemmtir mér alveg gríðarlega. Nokkuð sem maður saknaði frá Danmerkur-dvölinni, að vera í hringiðunni á Íslandi og jafnvel taka þátt í látunum. Svo eru auðvitað hinir sem kæra sig kollótta og telja jafnvel andlát sykurpúða í Hollywood merkasta atburðinn það sem af er ári. Já við erum jafn skemmtileg og við erum mörg… eða var það jafn leiðinleg og við erum fá?!

fazmo hver?

Maður er nú að bera í bakkafullan lækinn að fara að fjalla um þessa eymingja sem ganga um berjandi mann og annan og fjölmiðlar og æstur netmúgurinn vill kenna við félagsskapinn Fazmo. Félagsskapur sem vann sér það helst til frægðar fyrir allnokkru að innihalda sveitta überhnakka sem stunduðu það sér til gamans að beita ofbeldi sem mest þeir máttu á milli þess sem þeir bónuðu bílana og hverja aðra.

Nema hvað að það er eitt sem kætir mig nokkuð við alla umfjöllunina við þessi síðustu ofbeldismál mannanna sem áður voru kenndir við Fazmo. Eitthvað grey sem kallast því fallega nafni Davíð og er kenndur við Grensás er aðalstjarnan í umfjöllun allra fjölmiðla en hins eru einhverjir tveir herramenn, Hallgrímur og Ingvar að nafni ef ég man rétt, að ota sér fram um allt til að tjá alþjóð hvað þeir hafa ekki gert eða eru ekki lengur að gera og þeir séu bara að reyna að vera góðar fyrirmyndir. Fyrirmyndir hverra geri ég mér enga grein fyrir því ég verð bara að viðurkenna að ég hef aldrei séð þessa menn áður né heldur heyrt þá nokkurn tíma nafngreinda í mín eyru og tel ég mig þó þokkalega vel upplýstan einstakling… og það þó ég sé með heiftarlegt ofnæmi fyrir Mogga-blogginu og Barnalandinu. Skil ég því ekki með nokkru móti að blessaðir piltarnir fái allan þennan fjölmiðlatíma til að telja upp hvað þeir hafi ekki gert og var mér því lítið annað en hlátur í huga að sjá ítarlega ekki-frétt með tvíeykinu á Stöð tvö rétt í þessu.

Vil ég því einnig nota tækifærið til að tjá ykkur, kæru vinir og vandamenn, að ég hef ekki gert neitt sem ég hef ekki gert en gengst fúslega við öllu sem ég hef gert og sé eftir öllu því slæma en reyni eftir fremsta megni að bæta ráð mitt og vera góð fyrirmynd fyrir ykkur. Að eilífu, amen.

glelettnýttárr

Þar sem ég nenni hvorki að sinna tilkynningaskyldunni né gerast óþarflega væminn yfir hátíðirnar þá hef ég ákveðið að segja ykkur frá nýjustu ástinni í lífi mínu. Ég kynntist henni eftir að ég kom heim á stormskerið og ég tók upp á því að fara að reyna að vakna á skynsamlegum tíma til að búa mig undir níutilfimmlífernið á ný. Var þá alveg tilvalið að fylgjast með alvitra kyntröllinu honum doktor Phil með öðru auganu, meirihlutanum af eyrunum og vinstri höndinni yfir morgunblöðunum. En þar sem ég er annað hvort torlæs ellegar les bara einfaldlega um of af misspennandi efni blaðanna þá var yfirleitt komið töluvert inn í næsta dagskrárlið er ég leit upp frá blöðunum. Og kem ég þá að ástinni í lífi mínu…

Ég elssjjjkaaahhh Vörutorgið á Skjáeinsömlum!

…þetta er eitthvað það skemmtilegasta sjónvarpsefni sem völ er á, Næturvaktin hvað segi ég nú bara! Stórkostlega slísí sölumennirnir, nýútskrifaðir frá Dale Carnegie að nýta Verzlunarskólaprófið sitt til hins ítrasta eftir að bílasalan fór á hausinn, eru svo æðislega slæmir að þeir slá út þreytta frasa Péturs Jóhanns með einari án þess að svo mikið sem svitna á efri vörinni! Þetta eru menn að mínu skapi enda ég þekktur fyrir að alhæfa um allan andskotann án þess að hafa neitt sérstakt fyrir mér í málunum. Og það er greinilegt að ef maður er bara nógu svæsinn í alhæfingum sínum og endurtekur þær í sífellu eins fígúra úr Gaukshreiðrinu þá trúir fólk þeim á endanum… sjáið bara Framsóknarflokkinn og hæstvirtan forseta vor til dæmis sem básúna bara þær skoðanir sem eru móðins í vindátt daxins og fólk oftar en ekki kokgleypir án teljandi gagnrýni, en það er allt önnur og minna spennandi saga.

En semsagt frasarnir svínvirka, ég meina hver vill ekki vera í inniskóm sem “muna” eftir manni (það vill jú öngvinn deyja gleymdur maður) á meðan maður etur svokallað “candy floss” með megrunarpillusáldri úr kandífloss-vélinni sem manni dreymdi alltaf um á sama tíma og maður kemst í stórkostlegt form í þessum undratækjum sem æfa ALLA vöðva líkamans í einu?! Í einu nota bene! Svo á meðan maður notar æfingakerfið magnaða sem inniheldur tvo hólka með sandi, vatnsbrúsa og dévaffdé-disk og kostar ekki nema 17.990 æslandik króns (ekki fara að væla yfir verðinu, þetta er eflaust bara úrvalsvísitölunni eða fasteignamarkaðnum í Bandaríkjum norður-Ameríku að kenna) þá getur maður skellt hinum tækjunum inn í skáp eða undir rúm við hlið búslóðarinnar sem kemst svo gott sem öll fyrir í geimpokunum byltingarkenndu og lofttæmdu… eða var það loftkenndu og byltingartæmdu? Man ekki og skiptir ekki, stórkostlegt á hvorn veginn sem er.

Ég elska þig Vörutorg, eða VT eins og við sem þekkjum þig köllum þig.

*Öppdeit* Hef fengið ófáar meldingar varðandi að fólk nenni ekki að lesa svona langan texta. Til að koma til móts við þá með athyglisbrestinn sem og hina torlæsu þá má nálgast færslu þessa lesna upp á afar kynæsandi hátt á hljóðskrá hér.

heima er hresst

Gamlehh nú búinn að vera á klakanum í viku og ekkert sérstakt að frétta sem er svo sem ágætt þar sem ég hef eigi greiðan aðgang að Netinu. Veðrið annars búið að vera æðislegt síðan ég kom, ekki laust við að ég hafi saknað ofsaveðurs. Allir að missa sig í jólastressi nema ég, ekki laust við að manni finnist bara krúttlegt hvað landinn er geðsjúkur. Ekki kominn með húsnæði enda markaðurinn alveg hnetur. Ekki kominn með vinnu enda svo innilega ligeglad að mér liggur ekkert á. Byrjaður að hreyfa mig eftir fimm mánaða pásu, bjórbelgurinn fékk að kenna á því í um tveggja klukkustunda boltatíma á mánudag. Og komst að því að silfurskórnir mínir jafngilda VIP-aðgangi á suma skemmtistaði í borg óttans.

Framundan: Frekara ónæmi fyrir hátíðum og stressi. Teiti á fös. í tilefni af því að pakkið er allt samankomið heima á klakanum, ef þið viljið slást í hópinn þá hóið þið bara í íslenska númerið mitt. Átakið góða þar sem kallinn verður kominn í sitt besta form á næsta afmælisdegi. Og að finna sér nýja vinnu á nýju ári.

Að eilífu, amen.

P.S. Er það bara ég eða eru allir íslenskir rithöfundar farnir að skrifa reyfara sem allir, skv. ófáum auglýsingunum, eru stórkostlegir og á heimsmælikvarða?! Fusssss… má ég þá frekar biðja um Paulo minn Coelho eða eitt stykki hrezzan Hugleik.

ich bin ein kügelschreiber

Mikið gaman og mikið stuð í København. Ég og Árni komum heim á skerið næsta þriðjudag en við iðjuleysingjarnir höfum nýtt þessa síðustu daga til synda af ýmsu tagi. Fyrir utan afar kvenlegar verslunarrassíur þá erum við að “kveðja” alla pöbbana, klúbbana og veitingastaðina sem maður hefur stundað (og ekki stundað) síðustu 4-5 mánuði og hefur það gengið alveg prýðilega.

En auk þess þá tókum við “road trip” til Þýskalands í gær ásamt Andra og sérlegum bílstjóra, honum Mumma. Lagt var af stað á þessum ágæta VW Touraeg-bílaleigubíl frá Hillerødgade rétt rúmlega 7 um morguninn yfir á Egilsgade til að pikka upp krumpaðan Árna og þaðan upp á Kastrup-svæðið að ná í Andra. Þar komumst við að því að GPSið virkaði ekki svo Mummi fékk það hlutverk að finna Hamborg án þess á meðan við hinir sungum dátt og drukkum… að sjálfsögðu eftir staðgóðan bensínstöðvarmorgunverð!

Fórst sérlegum bílstjóra keyrslan vel úr hendi þar sem þetta gekk allt hratt og vel fyrir utan sig og merkilegt nokk þá tókst honum ekki að drepa okkur… fyrir utan þegar við hinir þrír vorum allir að deyja í ølhlandspreng á meðan Mummi rúntaði um leitandi að grænu svæði sem honum fannst alveg nauðsyn að finna fyrir okkur. Endaði það með því að við stukkum allir þrír út á fjölfarinni umferðargötu og migum utan í grænan sendiferðarbíl sem lagt var þar bara svona til að sætta kallinn við “græna svæðið” sitt!

Eftir að hafa svolgrað í okkur einn bjórkassa frá 9 um morguninn og jóðlað með þýskri schlägermusik í útvarpinu þá var fyrsta áfangastað náð, heimavöllur fótboltaliðsins Hamburger Sport Verein. Eftir mikla leit af hraðbanka og misskilning á misskilning ofan þá enduðum við í sætum okkar á leik HSV og Energie Cottbus… 90 mínútum fyrir leik í skítakulda án nokkurra peninga og ekki með neina leið til að borða eða drekka nokkuð! Var því brugðið á það ráð að senda tvo piltanna af örkinni með leigara að finna hraðbanka, sem þýddi þó að þeir þurftu að borga sig inn á leikinn aftur. En til að gera langa sögu stutta þá fór þetta allt prýðilega og tilþrifalítill leikur reyndist hin prýðilegasta skemmtan þökk sé 56.132 áhorfendum… nei 56.130 þar sem við keyptum auðvitað tvo aukamiða!

Heimferðin var svo enn fjörugri en útferðin (!) en þar var ferðinni heitið í landamærabúð í Flensburg. Þar var bíllinn fylltur af 36 kössum af bjór auk nokkurra áfengisflaskna á sama verði og 2-3 bjórkassar kosta á Íslandi! Össs! Svo þurftum við reyndar að koma við á bensínstöð þar sem við Árni áttum legendary hrekk sem þýðist líklega ekki vel á prent, þetta er eiginlega svona you-had-to-be-there… en skemmst er frá því að segja að það var grenjað úr hlátri leeeeeeeeeengi eftir hann.

Frá Flensburg var ferðinni svo heitið í ammlisteiti ÁsaVilborgFinnurKarl í Kolding. Reyndist það kærkomið stopp og mikið gaman að sjá Kolding-fjölskylduna enda langt um liðið. Var troðið vel í sig af kökum og smáréttum og aðeins tekið í Buzz áður en förinni átti að vera heitið í partý hjá Þórdísi í Århus. Þangað nenntu hinir piltarnir svo því miður ekki enda búinn að vera laaaaangur dagur og mikið drukkið. Var því haldið beinustu leið heim til Køben (sumir drápust á leiðinni af gömlum vana) til að dreifa jólabjórnum til fólks og halda heim að lúlla sér í hausið.

Eðalgaman, takk fyrir mig piltar… piss like the wind! Myndbandið úr ferðinni er hér.

lokað vegna breytinga

Ég er enn á mínum stað. Var að reyna að færa bloggið yfir á WordPress en vegna tæknilegra örðuleika hjá þeim og tímaskorts hjá mér þá hefur það ekki tekist enn. Blaðrið verður því hér áfram enn um sinn.

Það er farið að styttast í annan endann á nokkurra mánaða dvöl minni hér í kóngsins København. Kem líklega heim á stormskerið eftir viku eða svo og tekur þá bara við atvinnu- og húsnæðisleit. Ef þið, mínir ágætu vinir, vitið um eitthvað sneddí þá endilega gauka því að mér. En annars þá fara síðustu dagarnir hér bara í það að hnýta lausa enda og kveðja fólk… svo eru nokkrir viðburðir sem maður á eftir, eins og t.d. að kíkja á lokakveld Jolene á Sorgenfrigade, fara á útgáfutónleika hjá hinum hljómfagra prýðispilti Ben, fara á leik erkifjendanna FCK og Brøndby á Parken og svo lox tónleika Raveonettes á Vega.

Skrítið hvað það er alltaf erfitt að fara frá einhverjum stað. Skiptir þá engu hvert maður er að fara, það er bara einhvern veginn alltaf leiðinlegt að yfirgefa einhvurn stað… það liggur við að maður beili bara á því að fara.

ísland er land þitt

Það er þá lox komið á hreint að Dabbipabbi kemur heim á stormskerið um jól og áramót. Og að öllum líkindum er það stoppistöð næstu mánuðina. Eftir að félagi minn beilaði á Tælandi og ég gat ekki látið Ástralíu og veskinu mínu lynda saman þá komu upp hugmyndir að heiman um að taka Asíu og Eyjaálfu á næsta ári svo minns ætlar að kíkja á störf heima í borg óttans er komið verður heim. En fyrst er það að klára fjörið hér í kóngsins og kíkja svo á Ísjakann í London áður en íslenskt hátíðarhald og atvinnuleit tekur við. Hef reyndar séð fína díla til Kúbu og Tælands í des. ef einhvurn langar að kíkja í 2-3 vikur!